Onze “PATER FAMILIAS” is niet meer

Op donderdag 14 april in aanwezigheid van zijn familie, op 83 - jarige leeftijd,

thuis overleden, ons oudste lid van de vereniging, erelid en erevoorzitter


Nico Klappe

 

 

Wij treuren om zijn heengaan en hadden hem nog graag in ons midden gehad als wij in 2012 het 100-jarig bestaan van RKDOS vieren en gedenken.

Nico was voor heel veel van de huidige volwassen leden van RKDOS ooit de enthousiaste, motiverende en stimulerende voorzitter die als een soort “pseudo - vader” de jonge gymnasten aanspoorde om te trainen, en nog eens te trainen om vervolgens te scoren tijdens regionale en nationale wedstrijden.

Zo zal hij bij velen van ons in gedachtenis blijven.

Een sportman “pur sang”, die de gymnastieksport als de basis van alle andere sporten beschouwde en dus eigenlijk alle jongens en meisjes van Kampen eerst in een of andere gymzaal in actie wilde zien komen voordat ze op voetbal of hockey gingen.

Nico was niet getrouwd; althans niet zoals de meeste van ons. Maar hij beschouwde RKDOS min of meer als zijn levensgezellin en was daar dag en nacht mee onderweg. Meerdere malen per dag was hij in een of andere zaal te vinden om contact te houden met gymnasten en/of hun ouders. Hij zou dan ook – zo lijkt het wel – geen tijd gehad hebben voor andere hobby’s dan RKDOS.

RKDOS; dat was het en in die tijd was dat zowel atletiek als gymnastiek en jazz. Totdat in 1996 de atletiek en turnsport in goed overleg gescheiden verder gingen als Isala en RKDOS en Nico alsnog in een “spagaat” belandde.

Nico kende ooit de hele vereniging en bestuurde samen met buurman Henk de vereniging “uit de losse hand”. Zo was hij. Niet meer op papier of officieel dan strikt noodzakelijk. En soms moest het wel. Maar wel er altijd zijn. Voortdurend je gezicht laten zien op de gymvloer en als het niet deugt er ook wat van zeggen en desnoods zelf wat aan doen.

Maar altijd en overal een vriendelijk woord. Over je turnprestaties afgelopen weekend, of een complimentje voor je salto, en de loftrompet over een demogyada, maar ook wel “hoe is het met je moeder?” als het van pas kwam.

Nico kende iedereen en iedereen kende Nico. We zullen hem missen. Nu al.

Maar zeker ook volgend jaar wanneer we 100 jaar RKDOS zullen vieren. Dan zullen we hem ook – al is het postuum – nog een laatste groet toebrengen. Op de manier zoals hij dat graag nog eens had gezien. Met het vaandel van RKDOS. Zijn RKDOS!

Nico, dankjewel namens 3 of 4 generaties turn(st)ers in Kampen

en niet te vergeten de generaties die nog zullen komen,

en die in Kampen zullen vinden wat jij daar in jouw leven hebt weten te bereiken!

Het bestuur van RKDOS

{jcomments on}